D E ARTE MEDENDI APUD PRISCOS MUSICES OPE atque CARMINUM EPISTOLA Ad ANTONIUM RELHAN, M.D. Collegii Medicorum Londinenfis Socium et Cenforem, Nihil hic niji carmina defunt. Virgil* WWf- L O N D I N I, Apud GUL. JOHNSTON. M D C CLXVI. [ Price One Shilling. ] ' - ■ ' • ' . ■ . ■ *v ■ - 'V 1 •' ** -r —- -r . f . Digitized by the Internet Archive in 2019 with funding from Wellcome Library - https://archive.org/details/b3078766x k ARTE MEDENDI APUD PRISCOS MUSICES OPE A T U E CARMINUM EPISTOLA. CU M dies aliquot mihi fane jucundiffimos, Trajedti hofpitio noftro ufus efies, Antoni amicorum femme, primarios inter medicos non infime, multum coram te dolebam, rem muficam, natura fuapte ad morbos five leniendos, five omnino depellendos natam, et medicis optimo cum frudu ufurpatam prifcis, prorfus fordefcere hodiernis. Tu, pro lepore tuo, cundta nafo fufpendifti, quafi aut parum ferii, aut parum fobrii fomnia audiens. Interpelle- B bat bat ftatim Congerronum unus et alter, adeo ut hanc rem inter nos fedulo agere nunquam licuiflet. Me vero magis magifque reputantem, tantum abeft ne lententia? paeniteat, ut hanc indies ludio multum acriori tuear; nec dabo, ut tu in caeleris medicus abfolutus, in hac parte tantillum claudicares. Quid enim, deprimis hujufce artis audtoribus latuen- dum el ? Anne Chiron, an Asfculapius pro deliris habendi, qui carmine, cantu, Lyra aegrotantes fanaverunt ? Quos, quod tantopere miferos sevi fui adjuvabant, nec folum adjuvare profitebantur, grati homines ut Divos coluere. , Te fane, in patres tuos divinos adeo contumeliofum effej religio fit. At inquis tu, unde hsc no- villi ? Narrant non modo profanae, fed literae item facrae. Qualis tibi videtur medicus David ipfe, qui Saulum phreneticum Citharaedus non femel fanavit ? Sed Sed quo magis et certa et luculenta fit difputatio noftra, te tam auctoritate quam argumentis premere pergo. Talis ergo, fi placet, ordo efto, Primum, quid in. aegris medendis, mufices hoc eft: carminum, cantus et lyrse vi faditabant apud veteres medici, quaeramus • deinde, quid in hac re fuadeat natura, reCtaque ratio, infpiciendum. Sed ne obfcurus fiam, pauca praefari libet; mufice mihi vox generalis eft, fi- cut et Plutarcho videtur, qui libro fuo totam hanc artem compleCtenti, ^ infcripfit. Ejus partes funt vox, inftru- menta et carmen, five vocabula metri cujufdam legibus adftrifta, Apud prifcos enim nullum fuit carmen nift cum mufice conjunCtum. Unde Homero fepe vox folennis, * Virgilius item c ■ arma * iEneid 7. B 2 virumqis virumque cano etabibipandite nunc Helicona, dece^ cantufque movete %. Etiam in Bucolicis poetas ruftici <c cantare pares erant ||. Plura hujufmodi epica; nam in dramaticis luce clarius eft, Plutarchus igitur de omni carminum genere diferte narrat, 8 teKu/j,Evyv $s kivau ruv tt^oei gy]//,£vo)v Tyv rcov vroiypo&TMV uai (aet^ov zk l%8cr#v, aXha. xa&avttg XTlJ<77%0f8 TE KOil TUV agXOUUV (AEXOTFOICOV, 01 •7T0liiVTE$ Isn?, THTOig (jLEKy TTEgiETiQrurav» yag tov Tsgvravfrfov i<p>? HiSagutTiuav ovroi vopuv YIoiy\ty\v> uara vofxov inctcrrov roi$ t7TE<n roig hxvrz neu r01$ 0^e§8 /ji,EKyy7rEgiTi§£vra, a^siv h <701$ aycocn a. tt. y. /T* Sed in re tam aperta diutius verfari taedet. Quaeramus igitur, / t Ecl. 7. P Poematum vero, de quibus antea eft di<Stum, non folutam, nec five metro didtionem fuifTe, fed ad inflar Stefichori, et prifeorum muficorum, qui carmina fecere, his et modulos coaptabant. Nam ct Terpandrum (dixit) qui muficae leges citharae in ufum fabricavit, fecundum has leges tam fuis quam Homeri carminibus modulos aptavifle, atque ita'in certaminibus cantafTe. Tomus alter, Edit. Franco» fart. pag. 1132. I. Quid in aegris medendis, mufices, hoc eft carminum, cantus et lyrse vi factitabant apud veteres medici. Medicina auCtores, quales nobis exhU bentur, principio videndum. Primus jure iuo Apollo fiet, medicorum et Pater et Deus, An non idem et Mufices et Medicinae Inventor? Utroque vero in aegris curandis ufum efie, quis aequus negare poteft ? Quidenim vult Cygnus, imaginibus, fignif- que ejus perpetuo fere adherens ? * Cujus mens plane haec eft. Sicut Cygnus paulo ante mortem fuam cantat $ ita Muficen^ quemadmodum et caetera medicamenta, mors plerumque fequiiLir, Hinc omnem vsfimv, et adrogantiae culpam a fe quam lepide amovit medecina. Morbos praeterea mufices vi depulfit Chiron; cur igitur * Montfaucon, vol. i» tab. 26* %. 2. fimum in re medica inftituendum, ejus filium tradidit Abfculapium ? At de hac re certiores nos facit Pindarus, antiquitatis Theologica diligentiffimus audior* Kaiga $s Mayvjrt (pBfw ^ j Itof£ Kevtavgcoy HohUTTYIfAOVCCS * (XV— QgcoTTOicriv f. Et Paulo infra,T«£ fxzv pa^axcus. 'ETTaoitiais afA<ps7rcov T#£ 3e TTgO&aVEOt 7TI- VlOig TTEpi&TTTCOV TTXVToSsv T8$ Se to/xatg Ercjcrsv J» Vm"m' rntmmmmmin ■' -"tt».»»— mmmmmw ■ vovrocg-j m (paglAaxby f Quem ad magneta adferens Centauro tradidit, inftituturo Varios miferofque hominum Sanare morbos. Findar, Fyth. iii, J Hos quidem mollibus Carminibus curans, Illos autem poculis juvans Vel membra undique medicamine illinens, Ait alios fecans, cunctos reddidit integros. Unde / Unde omni parte perfedtus, et mortuos advitam reduxiffe fertur iEfculapius, me* ruitque vocari^ TrxvTo^xTrtxv ateHTYig vscrcov** Quid Cybele ? Arinon segrotos tibiarum ope fanavit, et exinde inter praecipuos Deos ab antiquiffimis mortalibus relata eft? Tnv te yccg 7ro;\^t?wov cru^iyyoi tt^cotyiv sTrivovicrai -— vrgQg Sstutols uag rcov vo<T8VTuvy Trpoo-ayogEuSrivai f» Ad iEfciilapiurn vero redeamus. Symbolum huic perpetuum eft ferpens. In quo explicando, et multum et fruftra^ opinor, fatagunt Eruditi. Tu me cum fic explicabis • eum in carminibus tantum valere, ut ferpentibus et omni viperarum * Heros, qui morborum omne depullit genus. Pindar ibidem. f Plano ifpfam dicunt aeneam Syringa primam excogitaviiTe —. aegrotantium infuper medicamina. Diodorus Siculus Edit. Stepli2ni, lib. iii. pag. 134. generi generi imperaret. Nam in veterum monumentis ferpens videtur blandienti fimilis* * et ex foramine fuo in arboris trunco non fugiens, fed placido gradu repens ad Me- dicum Nec aliud veterrimo illi medicorum Umbroni, infigne artis fuae tribuit Virgilius, Vipereo generi et graviter fpirantibus hydris Spargere qui —* Mulcebatque iras — |j Atde Asfculapio fatis patet. Ex eadem Chirontis fchola prodibant Hercules ipfe et Achilles, et hi eodem rbedendi genere in- ftituti, fi Plutarcho fides eft ; ‘H aKX0{AZV pururf) Kai WOAASJ aAXs?, wv TTcu^svTng o aoipuriXTOs Xsipuv TTdpahctoTaij ptsfrijMS te ayicx. qjv kou ^naiocrvvng uaujaTfHKys fo&acrKahog *. De Achille teftatur Horatius, J Montfaucon, vol. i. || iEneid. lib. * Nam Herculem accipimus muficen attigifle, Achillem itaque, aliofque multos, quos inftituifTe traditur Chiron ille fapientiflimus, mufices, fimul et juftitiae, et rei medicae magifter.—-Plutar. ibid. 1146. Nobilis Nobilis Ut grandi cecinit Centaurus alumno -—* omne malum cantu levato •f Herculis vero ars Lino perniciei fuit; nam carminis aut nimio quodam, aut infcito modulo hunc ille necuit. Medicos autein nonunquam errare, prs fertim juveniles, humanum eft. At hoc Antiquitas allegoria gaudens, videne’ quam enarravit ? Linum i(ftu pledtri graviore interfecit Hercules* Quam fabulse mentem non aflecutus eft iElianus, ob diligentiam, potius quanl ingenium laudandus J. ! ■ n * i -■ .. ... ■ • u Medici omnes qui deinceps fequebantur, ad idem exemplum segros curaviffe credendi funt; porro Thaletse Cretenfis diferte meminit Plutarchus, ®oxyit<z t@vK^ra, 6v paci hxt<x TruSoxpyrov AufiE^cu/j-oviag Tragaytvo-fisvov di# fxxo-iKYi; iacrizpQoUy a7raXKoc%ai te ts mracrxovTo; Aoi/ah trft .. IIIIH' I .■ ' uri -I .11 —I»IIUWW.I..HB—^»|"| II*"1 ..1 ... t EpocL xiii, J Lib. iii* i^Elian. Var. Hiflor* C %7ra§ njy9 i ( »« ) 27rafTnVy xadairtp npartvas §. Animadverte, mi Antoni, eum carminis vi non folum curavifle, fed etiam prorfus abegifie pef- tem : idque non levioris cujufdam populi, verum ipforum jufiu Lacedssmoniorum, qui omnia cum confilio, fummaque fapientia agere folebant. Inter tales medicos exortus eft Hippocrates ^ caetera egregius, lyram certe indoctior. Quid igitur mirandum, fi fper*» nens quae affequi >non potuit, iis fe unis dediffet artibus, in quibus fuperavit omnes ? Hinc vulnus letiferum medicina habuit mufica : nam Hippocrati tantum tribuebant et fuum et fequentia faecula, ut medicorum plerique ex iEfculapienfibus fierent Hippocratei. Et ita, fi placet, utramque ieclam ex hinc diftinguamus. Cordatio- * Quem aiunt oraculi refponfo quodam Lacedaemonios adiifle, eofque mufices vi fanavifTe, Spartani* / que pefte grafTante liberaviffe, ficut meminit Pratinas. Piut. ibid. 1146. ribus ■ ( II ) ribus praeterea difplicuit medicorum quo- rundam ignorantia et audacia. Nam hinc carmina morbo haud convenientia adhibuere, et illinc ad res magicas plerumque convertebant. Minime tamen omnes medicos difciplinam illam deferuiffe priftinam arbitror. Nam inclytus ille Theophraftus, Medicus pariter et Philofophus, qui herbarum vires tam fedulus inveftigavit, is in medendis aegris muficam adhibere pergebat. Teftis eft A. Gellius, de quo infra plura dicemus. Medicus item, cujus Epitaphium in fuis inferiptionibus refert Reineiius, vere ALfculapienfis fuiffe videtur. Khav^iog * *1yitYjp AyaSri/jiEgo; evSolSe nsi/xaiy HavTQiYig foSaajj KgouTrvov aKEn/xix vocra. ‘Evvqv tuto $s (Aoi) zeu Mi/^rasAu Wa. ctvveuvci) MVtyAiX, (AET EVQTe£eUV dcPfAEV SV HAVCT103 *. * Claudius ego medicus Agathemerus hic jaceo Cujufcunque qui callui praeiens remedium morbi Sit hoc commune mihi, Myrtalae pariterque conjugi i* Monumentum, cum piis verfamur in Eiyfio. Claflis 2. inf. 6 inter Arundelia in Anglia* * Porro Porro hunc Agathemerum autumat erudi- tiffimus Editor, virum fuiffe preciarum, utpote medicum Lacedaemonium, Cornuti Philofophi Stoici auditorem, in aevo igitur Augufti florentem. Quam plane Travroi^ vcaa. ex Pindari TTccvrooxTrav vxvuv defumitur ? Nonne hunc iEfculapii aemulum fuifle credis ? Quid, quod nulli morbos omnigenos fanare, praeter iEculapienfes, prae fe ferje poflunt ? % De prifcorqm Medicis plura adferre li~ < cet, fed nos brevitati ftudemus. Quid nunc fcriptores ^am^lar^ia^ prodidere, quid ipfi fentiebant, quaeramus. Primus efto Hifloricorum, tam fide quam ingenio praeflantiffimus omnium. Thucydides : qui peftem apud Athenas accura- tiflime enarrans, nam ipfe interfuit aegro“ tans, haec habet ; b re yxg Mtrqsoi hgxavro, ttp u rov §Ega7r£UovrE$ aym<x9 «AA avroi (j,<xKira iSvvjcrnov oay xat TTgowEcraV) hte «aa>i avSpowreia r£%v>i a^e/xicc, * Namque nil valebant medici (praefertim curantes quem nefciebant morbum, ipfiverp imprimis obiere. Ubi Ubi Scholaftes, minime inter vulgares vel recentiores cenfendus, aventia r^v» ita explicat, oiov tiavTiKY), i^rwSiT, fcilicet divinatio, carmen. f - . ,v i At Herodoto forfitan primum tribuis locum, quippe antiquiori. Huic vero «0 pvSiofos plerumque venanti, fides non plurima debetur. Haud tamen quae de Babyloniis narrat in medendis aegris, praefer- tim de Veterum medicina agens, praeterire pofliim. Nam res eft exempli adeo rari, ut nunquam alibi id reperire poffis. Aegroti in foro decumbebant ; praetereuntes lex quaerere coegit, quo unufquifque decumbentium laboravit morbo ; ut fi ipfe aliquid fimile unquam pafliis effet, necefie i haberet exponere, qua potiflimum medicina fuifiet fanatus Quantus igitur hinc quippe qui aegrotos praecipue adibant) nec quae funt apud homines artes ullas. Lib. ii. p. 63. edit. H. Stephani. '* Clio, p. 51, edit. H. Stephani. locus I locus ili medicando cantibus? nam his circumforanei praecipue gaudent. Hiflo- rico credere, et noftrae conclufioni adfentire, penes te liberum arbitrium efto. Etenim de Demodece medico Crotonienfi incredibilia refert^; quare hunc, licet Hiflorico- vum omnium longe elegantiffimum atque jucundiffimum, in re medica non amplius confulamus. Plutarchi teftimonium inter philofophos antea audivimus. Nec parvi eft, quod iElianus fideliffimus fcriptor, de Hierone, et Ptolemaeo fecundo regibus narrat; qui aegrotantes muficen didicere, et exinde funt fanati -f*. Poetae nunc ad partes noftras vocandi. At tu clamitas hos teftes efTe inidoneos, quippe rem fuam agentes, cum carminum ■utilitatem atque pretium adaugeant. Sin vero hi artem fuam ornantes non funt audiendi, cur Philofophos philofophiam, cur « Juris - confultos jur£, qur Medicos denique medicinam laudantes, audimus ? Cuique * Thalia, p. 13*2. f Lib, iv. c* 15. ars ars fua maximi videtur momenti, nec ideo de ea differentem rejicimus ; imo attentiores potius hunc audimus, qui de re penitus libi cognita verba facit» Quid fi amplificare aliquid quodammodo videatur ? id fidem auftoritatemque ejus paulifper forfan minuit, verum non omnino tollit. Poetarum igitur teftimonia audiens, de carminum utilitate in medendis segris, aequus effo judex. Homerus pellem ex caltris Agamemnonis carminum virtute depulfam effe memorat» Ita exponit Plutarchus, Poetarum partes nequaquam fecutus 3 Aaa<% yap neu ’0ixvpog m xaTaaxovTa XoijuovTxg' JLxtovag Trava-aadai ^la^acriKng^ 'OTroCVYlfJLEgiOl (JLQ^TTYi SeOV ihagnOVTO) KaXov aEidovrsg IIouYiova napoi 3A^ouuv7 'WieXTrovTEg htasgyovj b b>£ p^Eva te^ttst* auuuv *. * —. - ■ - - - ■■ ■ ■ - * Quinetiam Homerus peftem quae in Grscos gradata eft, cedavifle mufices vi inquit, Illi quidem totum per diem deprecati funt Deum, Pulchrum cantantes Paeana juvenes Achivi E longinquo ferientem cantu demulcentes. Audiens ille penitus deledlatur. Plutarch. ibid, p. 1x46, et Iliad. 1, Eadem ( ) Eadem cantandi ope, veluti remedio in pefte confueto, Oedipus apud Sophoclem utitur, hunc morbum in cives fuos mifere graffantem depulfurus, quos ita alloquitur, IIoo/j,h [azv Sy/jua/Aatuv ys(M€ 3V TTCXiaVCOVTE KCCt TEVCCy(JUXTCi)V * ^V[MCX,[Xa,TOC fuffitus, quo non melius in amo- SB&venda pefte remedium ; cum hoc conjungitur, quali ejufdam pretii, TTCtlOCiV} VOX, lyra, carmen, cujufque generis medicinalis mufice. Unde illud maximi Tyrii, w§<xvate Tlatxv f. Sit peftis lane inter letaliffi- mos morbos ; Mc tamen fi non letalior, certe magis crucians eft amor, cui mederi ipfe pene defperavit Apollo. At quamvis nullis eft medicabilis herbis, tamen * Urbs tam fuffitu undique impletur Quatn Paeane atque gemitu. Oedip. Tyr. adinitium. f Tu mors namque Pean. Diflertatio ultim, p. 455. ed. Ox, carmine ( *7 ) carmine elTe medicabilem affirmat Theo- • * . • • .■ - i- r - critus, et confentientem haibet Niciam, Medicinas et Mularum laude praeftantiffi- mum ; ^ j Jj * ; v « > » . /■ • » k-* ’uhv 7TOTTOV SfCOTOt TTE^UHB <p<Z(>/J.aX0V «AAO, «r’ syxgirov, W* ^*T’ 2 j *Ht«{ ILsft&j’ xx(pov$E n raro xai a$u riVET^ E7T* a,V§OU7T0tS # . Apud eundem Simaetha Delphidis amore peritura eg nvog ax ETrsprira^ 'HTroia; eXittov ypcuag arig ettcc^ei f. <Tc ^ A * Nil adverfus amorem valet medicina alia, Sive id inungit, Nicia, iive aliter fovet. Quam Mufe, me judice: hoc lene, hoc dulce Sentiunt homines. Idyllium, n. quae fuit unquam, quam non adii Aqua difcedebarn anu, quae modo cecinit. r’ Ibidem ^<xp^az£ur. D 1 Pindarus Pindarus autem Muficen, xa&oktxw, prout loquuntur, remedium effe affirmat; oden exorfus non modo propter hoc teftimoni- um, fed divinam fuam vim, indies ledtu digniffimam, ' # *Aqi<ro$ EuQgocrvw Xlovav K£Kgi(jt.£mv largos cti aoQoci Nloiaav §uy<%TS££$ aoi frai, vtv a7rrofj.£vai* *0U$£ §Ep(X0Vy U^ldp T0<T9V Fe hcxT&cihci rtuxEi O O Tuta, roaov suXoyia 0 CrO V / <Pof(Myyi (rvvaopo; *. .- ■ — ■ —-r — 1-., * Eft quidem laetitia, optimus Laborum quos affert fatum hominibus Medicus : hanc vero attingunt O Carmina, Mufarum fapientes filiae, Dulcib us fuis alloquiis. Minus enim membra fovet Lympha tepida, Quam laudes didtae Non fine lyra. Pind. Nem. ad. 4. Ex Ex Graecis ad Romanos tranfeamus: abs Cicerone aufpicantes. Etenim hunc ego unicum duco Philofophum, qui, uti Academicum decuit, caeteris omnibus cum squi- t tate perledtis, id quod verifimillimum atque hominibus utilifiimum eft, exinde hauriebat. Is in prima Tufeulana varias Philofophorum opiniones de animi natura recenfens, haec habet; “Ariftoxenus Mu- i( ficus idemque Philofophus, ipfius cor- poris intentionem quandam, velut in <c cantu et fidibus, quae harmonia dicitur: <c fic ei corporis totius natura et figura <£ varios motus cieri, tanquam in cantu fonos. Hic ab artificio fuo non receflit, “ et tamen dixit aliquid, quod ipfum <c quale eflct, erat multo ante et didtum “ et explanatum a Platone •f*.*’ Nempe in Phaedone et Timaeo. Quid autem veri firnile dixit ? Scilicet homines hac harmo- • A ma t i Tuf, io» D 2 nia perturbata aegrotare, renovata autem atque compofita valere; Quas vero res eam perturbat ? Annon vox, fonufque dif- cors ? Q}ix demum renovat atque componit ? Annon fonus, quem fentit harmonia noftra five animus efife concordem ? \ ■ / Quod non aliud quam muficehabendum eft. Efacfepe fieri viderat artem fuam exercens Ariftoxenus, hxc faepe fieri credidit Cicero. Quale tibi videtur hoc teftimonium ? Hanc opinionem pulcherrime exponit Lucretius, quem prasterire non polium • <c Senfum animi certa non efle in parte locatam “ Verumhabitumquendamvftaliscorporiselle, 4C Harmoniam Graii quam vocant, quod faciat nos «e Vi vere cumfenfu, nui lacum in parte fiet mens* C£ Uc bona fepe valetudo cum dicitur efie cc Corporis, et non eft tamen haec pars ulla valentis J.” ih. pag* 99, Sed Sed ad Ciceronem redeo. Is faepiffime Pythagoreos laudaris, ®fculapienfibus pro- ■ culdubio valde ftiiduit. Nam Pythagorei perpetuo lyram pulfabant, animum ut redderent tranquillum, unde plerumque bona efficitur valetudo. “ Nam cum carmini- st bus foliti illi (Pythagorei) effe dicantur <c mentes fuas a cogitationum intentione “ cantu fidibufque ad tranquillitatem tra- “ ducereEt paulo infra “ Ex quo ‘c perfpicuum eft, et cantus tum fuiffe re- “ fcriptos vocum fonis, et carmina: quam- quam id quidem etiam duodecim tabu- “ Ix declarant, condi jam folitum elTe <£ carmen: quodne liceret fieri ad alte- (C rius injuriam, lege fanxerunt.” Exinde itaque liquet et cantus et carmina idem valere, nec fuiffe fine mufice metrum. Vide infuper, quid de carminum vi fentiebant duodecim tabularum conditores, ipfi itaque a quibus defumebantur Grseci. \ V' • " 1 * -.J ‘ • * . * *T t- - <r ■ <+ i. i * 4 Tufc. 2. Sequitur ' , f > • '• « I Sequitur Plinius, quem in hac rc maximi ponderis efie arbitror. Quamvis enim caufe noftrae minime favet, tamen veritate ♦ addudtus pulcherrimo fuo teftimonio eam plurimum adjuvat. Idem praeterea Naturae ejufque operum indagator diligentifli- mus J quare de re fibi non incognita tefti- monium attulit. Nec obiter quaeftionem tangit, fed eam plurimis data opera, atque folenniter confiderat “ Ex homine u remediorum primum maximae quaeftio- “ nis, & femper incertae eft, valeantne <c aliquid verba et incantamenta carmi- cc num. Quod fi verum^ eft»homini ac- <c ceptum ferri oportere conveniet. Sed “ viritim fapientifiimi cujufque refpuit <€ fides‘f'/' Vide igitur quam iniquus eft in noftra caufa judex y at idem fidiffimus teftis. <c 'In univerfum vero omnibus horis hominis credit vita, nec fentit %” Etenim rem ita fe habere omnes perpetuo f Plin. lib« 28. cap» 2. t Ibid. credunt 4 • ’ t credunt, uti ex eorum quotidiano cultu perfpicuum eft ; cur autem credunt, vel utrum omnino credunt, non fentiunt. Annon hoc eft palam fed invito fatentis, quod omnes Natura ipfa duce ad hoc remedium ferimur. “ Figlinarum opera “ multi rumpi credunt tali modo : noii “ pauci etiam ferpentes ipfos recantari: <c et hunc unum efle ipfls intelledum, (c contrahique Marforum cantu, etiam in i( nodurna quiete — Dixit Homerus pro- <c fluvium fanguinis vulnerato femine c< Ulyflem inhibuifle carmine : Theo- u phraftus ifchiadicos fanari. Cato prodi- “ dit luxatis membris carmen auxiliari : “ M. Varro podagris En quot et quales viros fibi fautores habet mufice medicinalis ! Viros maximas audoritatis, etiam contra tuam opinionem adpdlas Plini, probitate et morum fimplicitate nulli fecunde, ex quo tuam ipfius neceflario elevas audoritatem. Quis enim Theophrafto * Plin. lib. 28. cap. 2. atque ( 24 ) "■ ' f * ' I . - atque Varroni non potius adfentitur, quam Plinio, qui inter arma et clalTes philofo- phari Politus eft ? Ne taedip tibi fim, plura hujufmodi quas habet, perfcribere nolo. Unum vero ad capitis finem praetermittere non fas eft; u Carmina quasdam extant contra morborum genera.” N v Quid tibi, Luciane, omnes irridenti pia- * • -i cuit, non moramur 5 fufficit nobis, te ipfo * teftante, tum temporis cum unaquaque . medicina conjundttfm efie ferme carmen fuum, fisyctha fovaiVTO, ei ttg STTirano avjoig \ax£cr- fj,atn] xqwQai fiEra rrig oixEiag ettoo&yi$ Exarat *. tivt i^EXcccrag tov lov ex rovcrco/xaTog +. ‘Jrlxov av haTSE^ kfoco- (AEVOl TT^Og TYIV STTCotinV OpEig TTOhhOl MOi £. InCaUtatOr * Plurimum valent fi quis cognoverit iis uti [remediis] carmen fimul cuique proprium conjungens. Luciani pag. 829. f Carmine quodam poftquam expuliflet e corpo- pore venenum. Ibid.pag. 831. J Advenerunt igitur tanquam ada&i ad carmen ferpentes multi. Ibid, I Tloxxx iv reus inudate xpno-ipa |(e Qiiffi utinani hodie cundta extarent, communem omnium animantium juvatura falutem ! Sed de hoc alias. Qujs vero tali teftimonio luculento audito, negare audebit, veteres Graecos pariter et Romanos carminum vi cura- viffe aegros ? \ * t Caeteros forfitan, praefertim aevi fequi- oris, adducere fupervacaneum effet ; hinc vero patet, plores hominum States con- fentire nobis. A. Gellius certe non fper- nendus, quippe prifcorum librorum diligens Perfcriptor, cujus ingenium paucis, fides omnibus probatur. Erant praeterea in omnium manibus, unde penum fuum deprompfit, exemplaria ; aut igitur verum narravit, aut impudentiffime mentitus efl. Quae in rem noftram adfert, vide. <l< Pro- c< ditum hoc plerifque eft, et memoriae Ct mandatum, ifchiacis quum maxime do- j] Multum carmina profunt. Ibid. pag. 832. E ‘c leant, * / * s'; leant, tum, fi modulis lenibustibicen in- cc cinat, minui dolores Quam affines inter fe ifchiaci ac podagrici funt, tuum eft, Antoni, judicare 5 certe podagricis idem prodefle remedium tradit M. Varro, <c Nec <c leves modo, fed maximos quoque dolores £C tibicen modulis levibus incinens minuit En igitur Podagras remedium ; quod vos Hippocratei tam diu, et tanta cum horni- num ftrage fruftra quaefiviftis. Et moduli depinguntur, et inftrumentum ipfum, nempe tibia, quam ex omnibus muficis, vos unicam retinetis. Cur autem hanc, in turpifiimos folum ufus adhibetis, iis poft- habitis, unde prifcorum medici, vel homines fanare, vel ingentiflimos corporis minuere cruciatus fueti funt ? Cur demum, five Cybeles five Panis ipfius pras- clariffimum inventum, in vifcera condere, (honos fit auribus,) quam fenfus hominum demulcendo morbos depellere mavultis ? * Nodes Atticae, iib. 4. cap. 13. Hasc I Hxc non fefelliffe Patricium illum opinor, cujus meminit Popius celeberrimus Poeta veflras, “ LikefoberL-dancing for thegout*’3 Etenim faltationis comes, vel potius dux et magiftra eft Mufice. Pindarus o --- ■ ■ —- X^ffza pofwt* Taj Mensi [azv ftuaiS) ayhaiag agxv +• Omnibus vero aegrotis carmina adhibuiffe videtur Theophraftus -3 nam narrare pergit A. Gellius, u Ego nuperrime in libro <c Theophrafti fcriptum inveni, viperarum <c morfibus tibicinem fcite modulateque “ adhibitum mederi j.” De cujus me- * Pope epif. t-Aurea Tibia Te audit Saltatio, horae jucundae initium. Pind. Pyth. i. X A. Gellius, ibid. E z dicamenti dicamenti genere alibi didium, nec nem de eo quod fequitur, ‘c refert etiam idem Democriti liber, qui inferibitur 7TSfl :\Cl(J.avy b KQiiuitmmxm; in quo docet, plurimis hominum morbis medicinam fuiffe incentiones tibiarum jj.” Quid hoc teftimonio amplius, vel gravius effe potefl: ? Cui opinionem fuam, vel Platone dignam adjungit 5 *£ tanta prorfus eil affinitas corporibus “ hominum, mentibufque, et propterea quoque vitiis aut medelis animorum et corporum I Idem narrat Stoicis placere, vocem effe corpus, quippe videntibus eam tantos motus in corporibus efficere. Verum corpus Ime corpore moveri, quippe de animo nunc non agitur, a Philofophia alieniffimum efh Tangere enim aut tangi ni fi corpus nulla poteft res, Quod copiofe explicat Lucretius, nam hanc de voce fententiam, || A. Gellius, ibid. * Ibid. multa multo acrius quam Stoici, tuentur Democritus, et Epicurus 'f. Qui igitur ita flatuum, ii carmina habent pro minutis corpuf- culis, quae, veluti pillulae, perite fabricata, aegrotantibus redte et fecundum ordinem adminiftrantur* In Macrobio ejufdem generis non pauca funt, quare hunc perferi- bere taedet. Teftantem folumrnodo adducimus, quod hsec medicandi ratio ufque ad fuum, hoc eft ad feculi quarti finem, in ufu et pretio viguit; “ corporis quoque <c morbos medetur [mufice] hinc eft quod sgris remedia prsftantes praecinere di- €C cuntur J,” r / Nec modo prodefle carmina, fed etiam nocere hominibus exiftimabant Veteres, malitiofe vel infeite condita. Apuleius in apologia fua, ‘£ Igitur ad prsefcriptum opi- tf£ n ion is et fam^e, confinxere puerum. f Lucret. lib. 4. exorfuffa, 527. X In Somn. Scipionis, lib. 2. cap. 3. iC quempiam I ( 3° ) ✓ ' rc quempiam carmine cantatum.” Largus autem eft in oftendendo, et fe ab hoc maleficio eile alienum, et puerum iftum non carmine cantatum, fed morbo comitiali fuiffe correptum. Bfto, Platonice egregie, nam te libentiffime abfolvimus. Veruntamen in hac caufa, nos Aepraferipio opinionis et famce dumtaxat quaerimus. Id in abfentes aggredi, magicas eft, artis futiliffimas; in praefentes autem, ad medicinam prifeorum attinet, nec a vera Phi- iofophia abhorret. Utriufque generis plurima habent Vates Romani, quos jam libenter adeo. Princeps efto Virgilius, antiquitatis infu- per reconditre diligentiffimus cultor. Cujus Locum integrum, non antea intacftum, nunc exhibemus, £c Quin et Marruvia venit de gente Sa- <c cerdos. Fronde fuper galeam et felici comtus oliva, Archippi et Archippi regis juffu, fortiffimus Umbro 9 “ Vipereo generi, et graviter fpirantibus “ hydris “ Spargere qui fomnos, cantuque manu- ( ~6c.y t o- J -e - €C que folebat, J Mulcebatque iras, et morfus arte Ie~ “ vabat i Num Virgilii mens quae fit, dubitas? Qui eum optimus omnium indagavit, Servium confule ; cujus haec eft enarratio. Scilicet Medea, quando — docuit re- c‘ media contra ferpentes — Hi ergo ** Populi Medeam Angitiam nominaverunt, ab eo, quod ejus carminibus fer- pentes angeret.” Donatus quoque in locum, <c hic (Umbro) tanta fcientia flo- 4C ruit, ut ferpentibus immitteret fom- cC num, ac placaret fevientes, et curaret, Cl quicquid venenatis morfibus appetiflent. His medebatur vel cantu vel manibus. * dEneid 7. i Quas de Magia profert Maro, non eft gravitatis operis noftri laudare ; verum cogit dulce melos Haec fe carminibus promittit folvere “ mentes, ci Quas velit €c Mifcueruntque herbas, et non innoxia verba -f. Ubi Servius, “ tirorvs, figura eft, id eft “ nocentiflima. Et eft argumentum ; u quafi parum putent venena mifcere, nili £C etiam magicos cantus addiderint.” Nec praetereundus aequalis ejus et amicus Flaccus 4t Ergo negatum vincor ut credam mifer Sabella peftus increpare carmina <c Caputque Maria diffilire naenia t” * iEneid. 4. f Georg. 2. J Epod. 17. Haec Hasc vero forfitan irridens Canidiam lufit. Quid in arte poetica feriam rem agens, de carminum viribus flatuit ? Poetas audiens, -—-tc aut dormitabo aut ridebo Annon idem et hodie valent ? Cur igitur aliunde bina remedia petilis, Medici, quae eundos morbos femper minuunt, plerumque tollunt ? Quotus elb ex infinito aegrotorum grege, quem nec fomnus neque laetitia non prorfus fanat ? Paregorica igitur atque Cardiaca, uti vocitantur, penitus abjicientes, carmina dormiendi et ridendi unicos fontes, dehinc segris mortalibus in perpetuum adhibete. Apud Paufaniam Mufarum arae proxima cft ara fomni. Quam arda igitur inter fefe focietas ? Quod dudum obfervavit / j-' * Lin. 105. F Swift Swift veftras, feliciflimi poft Lucianum ingenii Propertius, cc Aut mea quum tales cane ret tibi, Cyn* <c thia, fomnos Tibia Ii.” Quid in locum Jof. Scaliger, 5 wavu' ec AHufum autem ad cantum, quem kC xa$V7rvuTixoVy ttou jtariZKOifJWTiKOv VOCabant, qUQ £c Mercurius Argum Oculatum fomno dei poiTuiffe dicituh” Hunc celebrat Pia^ clarus. -------E ?\S<piXO&V Ao~i/ jcaT&XEVCf$ *» Horatius itaque £€ Ad citharae cantum ceffantem ducere cf fomnum‘f*0,> jTale ofa Tub. ||Lib. 2. pag. 176. edit. Scaliger. * . v -— -—--— OCUilS Dulce clauftrum paulatim inducens. Pind.Pyth. 1. f Lib. i. Epift, 2. lin. 31. Bent.jJ Ecquis, / Ecquis antiquitatis cultor ex tenebris eruerit, hoc .xxToxoiMTutov carmen ? ecquis hodiernus vel carminis vel mufices conditor, extundendo paulatim hoc invenerit ? Hoc fane quam illud, magis eft fperandum ; quandoquidem multum nos Batavi profe- cimus sv ra xatanoi^Tiku, nec veftrates An- gli parum, praefertim in Odis. Made igitur Poetae, eaque tandem perficite, quae Popius vates breviter fore jampridem prce- dixit. Annon pudet, rem non modo praeclare inchoatam, fed etiam tanto cum frudu elaboratam, imperfedam denique relinqui ? • i Quam pulchre idem Propertius de vi carminum ? / *■ Quinetiam, Polypheme, fera Galatea “ fub rEtna <£ Ad tua rorantes carmina flexit equos * Lib. 3. EI. 1. pag. 213. F 2 Quis ( 36 ) a. , ^ Quis Tibullum elegantia Apollinari praeditum filere poteft ? —— <c haec eadem fe dixit amores J £ Cantibus, aut herbis fol vere poffe meos* f ’ Id em mirandam fane rem canit, Carmine quum magico procubuiffet anus 'f.” Quae plurima reflant in hanc rem tefli- monia, fciens praetermitto, ne jadationi potius quam neceflitati, id tribuiffe videar. Nam ex iis quae attuli, fatis patent, quas volo, conclufiones. i. A primordio artis Medicinalis, quif- quis Audor fuerit, ufque Hippocraten, eundi Medici in fanandis aegris Muficen inter medicamenta habuere. * Lib. i. EI. 2. pag. 84. f Ibid. pag. 90. 2. Exhinc 2. Exhinc in duas itum eft partes, quarum alia /Efculapium, alia Hippocrateo, fecuta eft. 3. iEfculapienfibus favebant non modo Poetas, fed plurimi etiam ex graviffimis Philofophis. 4. Poftrema, Viguere Aifculapienfes ufque ad Macrobium, fcilicet feculi quarti finem -y at paulo poft, vel a Barbaris Imperii Romani vidoribus, vel ab Ara» bum medicis e medio fublati funt« Quo autem abiere, quas pollicitus funi ex Sacro-fando codice te (limonia ? Ea manet locus fuus. Major enim. Mi Antoni, his facris teftibus debetur reverentia,* quam ut inter fubfellia cum profanis fede~ ant. Hos enim refellere licet, illis autem modo quid dicunt rede teneas, fine ulla dubitatione credendum. Qu^ de Saulo, quem Davidis cithara fanavit, narrantur, adeo eximia funt, ut plura afferre neceffarium haud duco. Audias igitur quae de his docemur, Tremellio Interprete, tc Perturbabat eum, Saulum, Sc fpiritus malus a Jehova Hunc mor* bum reapfe fuiffe bilem atram, five Me* lancholiam, omnes eruditi agnofcunt. Inter Judaeos, multos a fpiritibus malis immif- fos effe morbos, minime negamus ; at ifti his omnes referebant. Sauli vero morbum, Aulici ejus naturalem autumabant; fi quid em non ad Deum, cujus auxilium apud eos ad arcendos fpiritus malos tam praefens fuit, verum ad humanas opes confugiunt. Tale confilium dant, <c edicat, “ quaefumus, Dominus nofter fervis fuis “ aditantibus tibi, ut perquirant aliquem “ fcientem, pulfantem citharam, eritque “ quum inerit tibi Spiritus Dei malus, ut * i Sam. 16. c. 15. v« Sf eo eo pulfante manu fua, bene fit tibi «f ” Annon haec eorum funt, apud quos remedia sgrotis a mufice peti folebant? Huic confli io paruit Saulus, et in lymphatio- nibus ejus, “ David accipiens citharam “ pulfabat manu fua ; unde refpirabat <c Saulus, et bene erat ei, recedente ab eo <? Spiritu illo malo ±.5> Clara hasc omnia, et qux fatis noftram caulam confirmant. Sin vero reftet tibi fcrupulus, Davidem vide non fernel cithara fua melancholiam Sauli in furorem convertifle |J. Nec mirum hoc hominibus fieri, citharam infcite vel ofcitanter pulfantibus ; in iis vero remediis, quae affert Deus, locum habere non poteft. Audi Grotium noftratem, de literis omnibus optime meritum, hac vero potifii- mum laude infignem, quod rebus obfcu- t 16 Ibid. f 23 Ibid, || 18 Ibid. 9, et 19. c. J£>, ris ( 4° ) ris in Sacroiandlo codice lucem femper affert. Is de mufice medicinali apud Hebraeos verba faciens, haec habet, ic prae- <c terea ea vis eft quorundam fonorum, u£ €C animum concitatum tranquillent, infra 16. c, i Sam. 16. Alii torpentem ex- <c citant, et rebus magnis praeparant, 2 Reg. u 3. c. 15. Sic ferocientes animos mol- £C livit Pythagoras, feditiones accenfas in- S£ hibuit Afclepiades, Damon ebrios et pe- (c tulantes juvenes ad modeftiam reduxit, \ ^ u lymphaticos morbo liberavit Xeno* 11 crates Haec fatis funto, de eo quod primum quaelivimus, quid fadlitabant vi carminum prifci Medici, reflat Secundum, quid in hac re fuadeat Natura, et vera Philofophia. Quam impar huic operi ego fum, tu pulchre nofcis; quippe qui artis tam dicinalis dicinalis, quam mufices prorfus rudis fum atque indodus. Quo igitur ore aggref- fus es? Quoniam ceteri focordiam agunt, quos accendere cupio. Praeterea in caufa tam probabili, quis non poteft effe di- fertus ? Divinus Plato ftatuit, ex quatuor partibus compofitam effe hominis naturam. Quarum prima eft terrena, cum faxis et luto communis. Altera, quas viget, quemadmodum plantas et arbores, quam non inconcinne recentiores vegetabilem adpel- lant. Tertia, cum beftiis communis, quae igitur animalis pars vocanda eft. Poftre- ma, fpiritualis, animus incorporeus, divi— n^ particula auras. Quantum omnes hae partes ex mulice patiuntur, principio of- tendere conabor, unde quantam habet vim mufice, ad homines aut fanandos, aut nocendos facile patebit. t. Nam rebus terrenis adeo imperet jnufice, ut vitrea vafa procul diffita, voce G humana humana quotidie rumpantur. Quod et a Plinio notatum fupra vidimus. Quid, quod non modo vitrea, fed lignea, item- que faxea, canentibus nobis concinunt, lyris demum tibiifque alternis quodammodo carminibus refpondent ? Plurima hujus generis congeffit Derhamus veftras, qui non minori fide, quam felicitate, Naturam et indagavit et expofuit. Quem vide de Pavimento, de Fornicibus, de Pof- tice, de Subfelliis, de Pileo denique, mirum quid Mufites vi patientibus Quantum hoc ad corporum nervos pertinet, quibus vitiatis tot morbos imputant Medici, facile patet. Annon hos igitur perturbatos ordinare Mufice apta, ordinatos perturbare poteft inepta ? Si vi- <k . treos calices difrumpant moduli difcordes, quamvis leniffimi; quid de nervis corporum tenuifiimis, et delicati fi Imis, feminarum praecipue, exiflimandum eft ? Tale . .".i,,»,,, .wm.ww... ■„ .... | Derham in Phyficotheologia, lib. 4. g. 3. quid I quid et ipfi nervofi, ut vocitas, fentire videntur ; quorum nonnulli, ingruente jam morbo, femet in vafa vitrea mutatos effe arbitrati funt. Quot foni funt, qui dentium perturbare aciem vulgo didli, omnes corporum nervos revera perturbant? Hoc equidem mihi fepe fit; dentibus vero linguam, licuti lyrae pkdirum, comprimere, remedio eft. Propertius quam elegantifiime! Orphea detinuiffe feras, et concita di- <c eunt tc Flumina Threicia detinuiffe Lyra. “ Saxa Cithaeronis Thebas agitata per “ artem, cc Sponte fua in muri membra coiffe <c ferunt ||.” Et Alibi. ‘‘ Tunc ego crediderim vobis, et fidera tc et amnes || Lib. 3. pag» 213. edit. PatifTonii, G 2 Poffe ££ PolTe Cytaei tuis ducere carminibus §/* Scaliger in locum, ‘c Cytaeis eft Medea/" \ ^ 2. Quantum valet in vegetabilia mufice, experiundo nondum patet : nemo enim Philofophorum opinor hanc pulcherrimam ingreftl\s eft provinciam. Fabulae igitur merae fient, quae Orpheum fecifle canit Virgilius, <c Mulcentem tigres, et agentem car- ** mine quercus ||/’ Et Alibi. —-cc juflitque edifcere lauros ■f\” Nunquam tamen concedere pofium, faxa abs carmine duci, arbores non item. Eft inter arbuta humillimum, quod le~ viffime attingente manu, folia repente contrahit, unde planta fenfitiya vocatur* ii Georg. § Idem, lib. 2. pag. 146. f JBucol. 6. Huia Huic igitur fenfum negas eum, quem faxis ineffe fateris ? Non adeo abfurde phi— lofopharis. Eruditos vero, praecipue Societatis veftrse Regiae Socios, iterum ite- rumque voco in partes, ut hanc rem tandem faceffant, nec vegetabilia finant, pulcherrimum naturae opus, a finibus Mu- lices diutius exulari, ubi faxis, lutoque conceditur locus. Quam pulcherrime hanc rem explicat. Tragoediam fuam exorfus Congreve ? ** Mufic has charms to foothe the favage c< breaft, ‘c To foften rocks, or bend the knotty (t oak. IVe read, that things inanimate have “ mov’d. «c And, as with living fouls, have been infornfd, ** By magic numbers, and perfuafive found. « What *£ Whafc then am I ? Am I more fenfelefs “ grown, C£ Than trees, or flint •f ?” * * • ■ ' 3. Verum in animalibus nihil deiidera- tur. Undique enim his dominantur carmina.. Id canunt Poetae, probant Philo- fophi, nofmet ipfi denique femper et ubique experimur* Quid in re tam aperta verbis opus eft ? Poetas tamen paulifper audiamus, quorum carmina in hoc loco meile dulciffimo dulciora fluunt. E quibus praecipue laudandus mihi Shakefpeare Veftras, tum jure fuo, tum quod ei plurimum debeo. Hujus enim accenfus amore, linguae Anglicanae primum operam dedi, donec eam et legere, et intelligere potui, quamvis nec loqui nec fcribere poflum $ et nunc eum dies no&efque libentiflime legere foleo. Eundem audio bonis avibus cito proditurum, curante Clariffimo Jon- fonio ; a quo omnia fperare licet, quae 1 ■■■. —■ ■■■■■■■ ■ ■■ ■■ ■■ ,„m , — —rs labor. f Mourning Bride, labor, ingenium, eruditio, fidefque per- fediflima Editoris prgeftare valet. De Philologia enim optime, nec minus de eundis bonis artibus meruit. Quantum ejus Didionario debeo, tu ipfe fcis. Hanc certe editionem avidiffimis animis omnes in hoc loco expedamus Shakefperiani. * In the Merchant of Venice, ♦ <£ For do but mark a wild and wanton €c herd, Or race of youthful and unhandled cc colts, €c Fetching mad bounds, bellowing and neighing loud, cc Which is the hot condition of their blood ; <c If they perchance but hear a trumpet <c fcund, Or any air of mulic touch their ears, <c You fhall perceive them make amu- “ tual ftand ^ !c Their favage eyes turned to a modeft ■c gaze “ % ( 48 ) i *e By the fweet power of mufic. Thus cc the Poet <c Did feign that Orpheus drew trees, ftones, floods; u Since nought fo ftockilh, hard, and <£ full of rage, <c But mufic for the time doth chang© <l it’s nature Nec video ubi parem apud veteres invenias venuftatem ; nullibi medius fidius prasftantiorem. * Ariftotelem hic teftan- tem audire non eft alienum. ’A\lcr)iOVTOU $£ OwgEVOflEVM CU EXCC^OL (TUflTTOVTUV V ClMVTCOV, COJTE KOU K(XTaWhX<;Qai U7T0 AvO doVTOlVy 0 (UV <potvspco$ «3«, Y1 aupiTTEl 0 3V, EX TH Q7Tl$EV 0<xMEb orav otccv stoq ctyi/jlmvyi rov xaigov *. * A£t 5. fc. 1. § Capiuntur autem abs venantum five cantu five tibia, adeo horum dulcedine demulcentur. Cervi. Duorum enim fnnul venantum, alius quidem aperte vel canit, vel tibiam inflat; alter vero pone turgum fequens, fimul ac ifte tempus efle idoneum docuerit, beftiam ferit. De Ammah Hiftor. lib. 9. Cap. 5 ad finem. Daphnim Daphnim moribundam plangebant ferae, illius Mulae dulcedine captae. Haec quam venufte Theocritus ! Ttivov fiavSyssi tuvov Xukot apueravrdy TriVOVXM % fyv/XOlO CLTTEKXaV&E Savovta. Anxere (3<t>xo\ixaf) (jLQXTGbi agx£r* *. Nam cymbalum apes, non aliter quam milites tuba, in (lationem fuam cogit* Quod Virgilius olim admonuit^ u Tinnitufque cie, et Matris quate cym^ <c bala circum, ** Ipfae confident •f*,” Quid igitur ? num haec omnia contra veritatem fingunt Poetae? Ornant quidem, et in nonnullis forfitan-augent ; nam res veriffima eft, et quam quotidie videmus* . ■■ -.. .-— - - t- - *■ t '* Namque hunc catuli ferarum, hunc lugebant lupi* Hunc et ipfe ex querceto ruens Leo Eebat moriturum Agite bucolicum, Mufae dulces, agite carmen. Idyll.l* f Georg, 4. H Annon / ( 5° ) Annon magis mirandum, ferpentes leta- liilimos vi mufices manfuefadtos reddi ? Hoc autem certiffimi tedes prodidere, tam veteres quam recentiores. Ex illis Davi- dem Pfalmiftan imprimis memorare oportet ; Venenum eft illis fimile veneno “ ferpentis, ficuti afpidis furdae obthu- “ rantis aurem fuam, quas non aufcultat C{ voci muffitantium 5 utentis incantati-* * onibus peritiffimi Omnium igitur animalium efFeratiffimum eft, et pene extra ordinem quod carmina non fentit. Mirum quam huic fimile habent Pindarus et Shakefpeare, de quibus poftea. Apud Vir- gilium vero, < \ > Frigidus in pratis cantando rumpitur “ anguis •f” Ex recentioribus vero multorum tef- 'timonia ipfe audivi. Noftrates enim, —--- * Pfal. 58. v. 4 et 5. f Bucol. 8. ultra qui ultra Indum fluvium mercatus caufa commorati funt, affirmant paflim efle ludos, qui parvula mercecfe condudti, ingentes et diriflimos ferpentes, vi mufices ex foraminibus ad fe alliciunt, et aeque innoxios et placidos ut catulum domefticum reddunt. Nam per urbes ludibundi circumferunt, nec raro in gremio fuo eos fovent. Vide qax de monumentis Asfculapii antiquis antea diximus. Hsec non abs nautis mentiri folitis, verum a viris graviffimis accepi ; inter quos M. Von Storken eft, arcis prope Gangem quondam Prsfedtus, quem ego honoris caufa nominatum volo. Annon Veteres credidere Ariona abs Delphino effe veftum, qui ejus cithara demulcebatur ? Cui ipfe, talia recordatus, pene fidem habeo. Idem fieri folitum eft olim apud Aegyptios, quod copiofius expofuit Dion, Cleopatrae interitum narrans. His vero incantatoribus nomen Pfylli inditum eft, [ quorum non paucos fecum fumpfit Cato minor, Romanorum Sapientiflimus, per H 2 Solitudines Solitudines Lybias, afpidibus refertiflimas, exercitum fuum trajedurus. Tas i7r<zyo(j.Evo;9 oi rade ^y/xaTcx ruv tyygtcoy loovraty ?ot$ ro/Act&ty eaxovtes iov9 a,ur<% &e GriPioc H<%TE7rudovTE$ <kiA@Kvvxcn xai wtecri * . Ad hanc rem pertinet, quod Scaligero Ipfo Audore, refert Boyleus veftras prae- clariffimus, de quodam Equite Vafconico^ qui Tonantibus iftiufmodi tibiis, quae crumenae adjunguntur, veficae fuae imperare non potuit "p ; hoc enim certe pafltis eft, non ut homo, fed ut animal. Quod be*. ne ut femper, Shakefpeare veftras effert, *c And others, xvhen the bagpipe fings fi£ fthe nofe, ** Cannot contain their urine for affec- « tionr * QlJOS vocant Pfyllos fecum agens; namque jlli viperarum morius fanant, ore extrahentes venenum, viperas autem ipfas cantando demulcent, efc innocuas reddunt. Plutar. Vit. Caton. Pag. 787. i JBpyleus apud-Derhami Phyfico-Theolog. Et Et paulo infra “ Why he a woollen bagpipe, but oP “ force i- “ Muft yield to fuch inevitable {hame, “ As to offend, himfelf being offended*.’* In Tarantute morfibus, mufice quam efficax eft remedium, et quam unicum, tute melius exponere potes. Res dudum incredibilis vifa eft, hodie vero omnes ag- nofcunt eruditi. Idem olim multis ex mufice remediis contingere, et fpero. et auguror. Hinc equidem triumphare de Hippocrateis datur. Sed vidis parcendum eft. i De hoc denique toto genere affirmat, qili vobis Homerus eft, Miltonus veftras, ct Sound charms the fenfe*fV* * The Merchant of Venice, Ad 4. Sc. 1. f Paradife loft, IV, In IV. In animi vero motibus vel ciendis, vel fedandis, non minus eft efficax. Memorat Speftator veftras Addifon modulos mufices quofdam, unde animus ingentiT- fimis concutitur terroribus. Quinetiam fuis juffit Pythagoras, ut muiicen ad animum folum referrent, nec aliunde eam perciperent, nuQayo^a$ az o <tz^vo^ &7rz'y:Xi(j.a.^z Tr,v Kgirrtv riig f&ttrixns T>jf aiS$W(T£w$*. Hanc mufices tu ipfe tum, hanc ego, hanc omnes perpeffi fumus > qui expers eft, hunc vix hominem, fed immanitate Diabolum quendam effe cenfet Shakefpeare, “ The man wsho hath no mufic in him- “ felf, “ And is not mov’d with concord of “ fweet founds. * Pythagoras autem ille colendus, flocci habuit ®mnem muficen quae per corporis fenfus judicatur. Plut. de Mufice, pag. 1144. “ Is / , ' 4 > ^ Is fitfortreafonsjftratagemsjandfpoilsi f The motions of his fpirit are dull as <£ night, “ And his affeitions dark as Erebus: <c Let no fuch man be trufted *{-. Annon Pindarum legerat ita canentem *0<raa de (xv Tretpihiixs ,Zev$y arv^ovTou @oav IIlepiduv aiovrtXy Yavrixoti ttovtovxczt a/xai[xaHirov ^ 05 yev aiva TagTagu hei- Tai Secov TTOte/xioSy Tv<pag txarov xagavog *• Elifeus Propheta, impio Ifraelitarum rege vifo, iracundia adeo efl: agitatus, ut mu- % f Merchant of Venice, A£l 5. Sc. 1, * Quaecunque funt Jovi invifa. Haec tremunt vocem Mufarum audientia Tum quae terram, quam quae yaftum colunt aequor Ipfe qui in Tartaro jacet faevo Diis infeftifllmus. Typho centicpes. Pyth. r. nm fni& fuum obire non potuit. Hunc tamed iilico iedavit cithara Nec ot> alium imem Veteres arbitror in coenis adhibuifle lyram, quam ut exinde iracundi! et curis apaotis, placido animo convivarentur. Num famem carmina excitant ? Ariftotelem vide Phitofophum acutiflimum, quid fentit de mufice animis hominum imperaqte. Tnj ha tcov novav Kvtw<; 'larpsia in Mxnxrj * *. Et Paillo infra yag fXxaixn tpucrixnv hhvvv — EuQug ya% n tojv appcovicov hsrnxE Quai; — fufiiUS denique explicat, quo pado ^ diverfa, omnes animi motus aut excitant aut fedant. cw r,xirah ha r m 'OxirpTra fXEXccy, T aut a yag o^o^oyx/xsvcoi, moiEi rartuxw nanxag — er* 3* bfxoiu^ara paXiraf $ 2 Reg. c. 3. * De Repub. lib. S. c. 5* Nam dolor qui ex laboribus oritur, ejus medicina eft Mufice. — Inefl quidem Muficae natura fuapte Voluptas-— Verum proculdubio varia et multiplex e$ harmoniarum natura. > f Plurimum vero per Olympi modulas* Quis enim negat ex his animos reddi enthufiaflicos ? Oro- s>es ftmilitcr, praecipue quibus verum ineft ingenium 7tagara$ Traga ta$ a\Yi§iva$ (pvcreig sv roig giiQ/xoig nat Toi$ (aeXt<rtv fyyvs 7T?xotyito$, eti $Jivtysia$ nat uo<p^ocrvvng, KCII. TTOiVTCOV TUV ivaVTIUV T8 TOi$, KCU TCOV aXXUV qSlKCOV. JPlura non perfcribo ; nam dignum eft caput quod totum perlegas. Idem in problematibus ocra Trsgi ag/xuviav Aia n nau /j.eXei, hou bxai$ rai<; o-u/xtpoiviatg xai^^1 ttuvte^ h ratg noera Qvatv KmazTt xaipo^ev nara Quo-iv — at yag voaot rrjg rs , o-co/Xarog 8 nara (pvcrtv ra^sag Kmaug stai* *» -Quod ultimum ab Ariftoxeni fententia non alienum eft, uti fufius fupra expofuimus. Hanc totam rem quam venuftiffime depingit Drydenus veftras, in Ode fua cui titulus, Alexander s Feaft. Ex hiftoria fa~ carmine et modulis feruntur ad Iram ,et manfuetudi- nem, ad fortitudinem itaque et modeftiam, ad omnia etiam quas his funt contraria, ad caeteros denique qui hominibus contingunt affedlus. * Qu^ ad harmoniam pertinent — Quid eft cur carmen, moduli, et nulla; non fymphomse, omnibus gaudium afferunt? Num in motibus qui fecundum naturam fiunt, ipfaNatura imperante laetamur ? Quid enim aliud corporis morbi habendi funt quam motus contra ordinationis naturam ? Pro- blem. 3. I iis ( ( 5« ) tis nota depromens, arte divina atque ele*» \ gantia Timotheum nobis exhibet, lyra fua Alexandri animum, in quafcunque voluerit partes, trahentem. Multos legi apud vos Pindariftas; verum hxc equidem Ode facile exfuperat omnes ; nam Graii vef- tratis elegiaca elt, nec Tibullianis ipfis cedit 'f. (Quantum vero dominatur Barbaris A me- ricanis Mufice ? Quos Bellona* canticus, quem vocant Warhoop, in furorem plane, et rabiem vertit. Hoc veftri milites fortif- iimi non raro experti funt. Eofdem vero narrat fidelis Scriptor, ex tibia Centurionis cujufdam Gaiiici adeo manfuefaftos quondam effe redditos, ut quem infeftiffimis animis adorti funt, hunc pro cariffimo ha- buififent. Quid Hudibras vefier, tam acri judicio et fumma eruditione, quam falibus refertif- fimiis ? t The Country Church-Yard. P For *c For if a trumpet found, or drum beat; <c Who has not amonth’s mind to com- <c bat * r Quandoquidem igitur omnibus partibus, a quibus componitur homo, adeo imperet Mufice, quantum id ad homines fanandos valet, tute optime fcis. Nec enim, nifi cum omnia elementa noftra et partes recte fe habeant, harmonia five bona Valetudo conftare poteft. Eam ergo perturbatam, componere atque ordinare, utrum horum melius poffe videtur? an Mufice, an her- bx et medicorum, quaelibet funt, $0<TEI$? Etenim hx terrenam plerumque vel vegetabilem, illa omnes noftrum partes tangit. Hoc idem, vel pene plus concludit Temr ple veftras 5 at qualis vir ? Quem fcilicet omnes, in judicio, ingenio atque eruditione agnofcunt fuifle primarium: <c The powers u of * Part 1. Cant. 2.!. iii. 12 et quae fequuntur. Curis tandem et vjgi-r .» lantia confectus, Deum fomnum rite, fci- licet per muficen invocans, habuit fibi propitium. Aulicis enim imperat, Let 'there be no noife made, my gentle friends, « Unlefs fome flow and favourable hand « Will whifper mufic to my weary fpirit *.,s Quem protinus invalit fomnustam ar&iffi- mus, ut coronam in pulvinari juxta fe politam arriperet, ipfo non fentiente, Galliae Princeps. Tu autem quaeris, cur non ii maxime longaevi atque fani funt, apud quos maxime viget Mufice, quippe aegrotis tam efficax remedium. Num vero Itali, quam Helvetii, melius valent ? His enim delicise, illis probroeft Lyra. Mitto Xenophilqm mulicum, qui centelimum et quintum attigit annum, teftante Ariftoxeno apud Lucianumf. Nam tibi, medico prsefer- * Henry IV. part 2. a£t. 4. fc. 9. t IIeji Maxjo@iu». I4em itaque teftatur Plinius, Hiflor. Natur. tim, tirn, facile refponderi potefl. ( An non corticem Peruvianum, efficaciffimam et prae- fentiffimam agnofcis effe medicinam ? Quid fi hunc vehementiffime Tru^rmvrt porrigas; annon letalis eft ? Lethargico paregoricum praebe, furenti cardiacum, nonne pro medico ficarius es habendus? Nec aliter nocet Muticus, qui huic carmen concitatorium, illi KaraHOi^TMov concinat. Perito medicinarum deleftu, pro laborantium morbo atque valetudine, in utrifque opus efl ; nec artem elevare debent, qui eam illotis, ut ajunt, manibus accedunt. Hoc malum fapientiffime cavebant olim Argivi, lege fancientes, ne quis mufices, aut novum inftrumentum, aut modulos novos, fenatus injuffu proferret : imo et peccantem contra legem reapfe puniebant. *Apysixg (aw yap xai xohatriv sttiBeivcci 7Tote <poc<rt ty\ eu; tjiv (AXtrixYiv Tnxfotvopua, ZniMuaai re tqv £7rsx£if*]cravTa rov Toig 7TXEIOO-L TOJV E7TTCC 0, fc, T *. A qUO U0I1 * Ql-iin et Argivi dicuntur fupplicium ordinafle olim in eos, qui contra leges muficse deliquerunt ; nam multam indixere ei, qui plus quam feptem ner- vis aggrelliis eft primus, &c. multum I .4 ( 64 ) * multum difcrepat inftitutum veftrum. Etenim nemini apud Londinum, fi refte accipio, veftri Medicorum Collegii injufifu, aut novam medicinam proferre, aut confuetarn mutando inquinare licet. Porro quaerere pergis, quid in hac re faciendum ? Omnes enim Mufici medicinam, muficam vero Medicorum pleri- que nefciunt. Quid olim dixit ille ? Uti- nam aut Reges efifent Philofophi, aut Philofophi e flent Reges ! Cum vero ex Philofopho Regem, quam ex Rege Philo- fophum citius faceres; ito quidem ex Mu- fico Medicus tardius, ex Medico Muficus citius prodibit. Ne vobis igitur pudori fit Lyra, Eruditifiimi Medici, quam ut edif- cerent, omnibus fuis juflit ipfe Pythagoras. Quibus morbis fere aegrotant homines, quid praeterea valet uniufcujufque temperamentum, te raro fallit. Nihil igitur ultra quaerendum, nifi ut ex carminibus, potius quam ex materia medica, ut dicitur, remedia petas. Illinc enim, quae exhilarant. \ i larant, quae contriffant, quae fomnos inducunt et auferunt, quae denique corpus qualibet difcordia perturbatum componunt, femper et affatim depromere pofiis. Nec ut in totum exulet Materia Medica, pofco; id enim oris impudentiflimi effet, fed ut particeps tandem in medendis aegris fit Mu- fice, nec diutius fumma cum hominum pernicie abs medicis repudietur. Mu (ices virtutes, quot et quales funt, omnium praecipue amiciffimo noftro B — callere dedit ipfe Apollo,, Qui iicut Attici olim, et falibus et mu fice prsftat. Hic quanto voce cedit, tanto acumine et judicio cantandi anteit eundos. Eum poti (limum confule, quid fit molle, quid virile, quid dulce, afperum quid, vetus illud Doricum quale (it, quale Lydium, elaboratam ad artem quas pertinent, qu^ ad diffblutam, quid denique mu lices pars unaquaeque, ubicunque vocaveris, agere poteft. Hunc equidem modulos illos K medendi / medendi prifcos excogitaturum fpero, aut alium neminem. i Plura de hac re dicere, nec ingenii, nec fcientise, nec negotii noftri efh Porro, quam inculte craflaque Minerva dicuntur, me non latet* Quorfum igitur haec, inquis ? Ut alios ad hoc aggrediundum opus excitem, quod illis glorire, hominibus vero faluti liet. Ut non defint Scriptores gra- viilimi, cum non deefl: caufa graviffima fcribendi. Reni fepe detuli ad noftrates, praecipue ad Academiae primarios: quorum caufae noftrae favent non pauci, ceterum opus aggredi nolunt omnes; quippe novum, inauditum, et quod Batavorum auribus minime placet. Inaudita forfan proferre impune licet, fed mu fice operam dare, apud nos pene capitis eft. Anglorum erit, fi bene auguror, hanc perditam renovare artem, quae fibi in perpetuum laudem in- gentiffimam, omnibus autem indolentiam tam / tam animi quam corporis afferet. Vobis enim honeftiflima voluntas eft, primos in cognitione veri ingredi viam $ ceterum voluntati, nec ingenium neque labor de- eft. Quot vero, et quales ubique in vef- tris Infulis fortunatis Maecenates ? Inter quos filere non polium F— juvenem nobilem, natalitiis praeclarum, animi magnitudine praeclariorem ; cui ego plurimum libentiffime debeo. /Bfculapio Mullea Medicinali, priftinos fuos honores, et cultum diu negledtum, Veftrates tandem in- ftaurabunt. Madte igitur efto, mi Antoni, et B — felicis ingenii fociutn adfumens, hoc opus aggredere pulcherrimum; quod vobis, vof- trifque omnibus felix,fauftumque fit! Porro fi te adeo diftinent aegrotantes, illum vero negotia fua, ut vobis otium non fit; alios excitate, aliis audtores eftote, qui artem utramque callent, et tam Mufis quam faluti hominum deditiffimi funt. V i K 2 Saluta 1 I * Salota Cantabrigienfes omnes,"' pracipue T-— eruditum pariter et benevolum* quem ego plurimi habeo. Amiciffimis noftris, qui H-—— viri benigniflimi men- fam hofpitalem adeunt, laeta omnia precor. Cui olirn femel interfui, quot et quanta gaudia percipiens! Cui, fi iterum Londinum vifere contingat, quam regiis dapibus, interefle mallem. Quid mihi demum fit, rogas ? Exercet me hodie, ficut olim, imperitorum quorundam pervicax odium; quibus tamen ingenti meo cum labore, multum profui, aut faltem prodefle conatus fum. Solatio funt, eorum qui fuere Homerus, Pindarus, Plato, &c. etiam qui hodie funt, mul- tij eruditi et amantes viri, cunfti denique qui penitus me nofcunt. Num ego rebus in ullis laudem merui? Ex funt ipfe, propter quas undique in me animis infefti- fimis concurritur. Te nil horum latet. Si ego, nec amicum calamitofum deferui unquam linquam, nec in rebus ftiis Saetis inimicum turpiter colui • cur affectatores, parafitos, transfugas, proditores manet honos, me autem repulfa, atque diffidium ? In me immerentem fepe irruit fortuna > verum non hoc, fed eorum de quibus bene merui, excruciat negligentia. Quamvis igitur mihi folum natale cordi femper erit, hoc tamen in perpetuum linquere aveo, nidum aliquem et fenedluti inflanti, et otio litera» ■# torio comparaturus. Plurimum te falu- tant in Academia noftra amici fuperftites. Bene vale, mi jucundiffime Antoni, et utramque tibiam feliciter tuearis. Trajedi Kal. Nov. M.DCCLXV.